خطری بالاتر از این در جهان وجود ندارد که ما به جای صفت پسندیده خوشبینی بدبینی را انتخاب کنیم.شرایط خطرناک و بحرانی بسیار زودگذرند پس تصور میکنم تا اندازه ای بتوان

تجارت را یک جنگ خونین پنداشت.هر اندازه یک امر تجارت بزرگتر باشد دامنه جنگ وسیعتر بوده و باید بدیهای بیشتری در ازای ان پرداخت.در این فرایند اگر تاجر مایوس و دچار

بدبینی شود لحظه پایان رشد و پیشرفت او فرا رسیده است.متخصص تغییر جهت باشید.وقتی دیگران شمارش معکوس غیرممکن ها را شروع میکنند من به شمارش ممکن ها میپردازم.

مهارت و دانش مدیریت لازمه هر فعالیت اقتصادی جدید است.کسانی که دلشوره پیدا کنند که ممکن است به نتیجه نرسیم یا اگر موفق نشدیم چه خاکی بر سرمان بریزیم صلاحیت ندارند که

یک تاجر یا صنعتگر باشند.اگر تنها یک درصد شانس موفقیت وجود داشته باشد یک تاجر واقعی همان را به صورت جرقه ای میبیند که میتواند اتشی را بیافروزد .دنیای تجارت انگونه

نیست که اگر یک را با یک جمع کنی عدد دو بدست بیاوری ممکن است در جائی یک تبدیل به دو شود یا ده تبدیل به پنجاه گردد

برگرفته از کتاب (سنگفرش هر خیابان از طلاست) نوشته: کیم وو چونگ... مترجم:محمد سوری

گرداوری توسط دوست و همکارعزیزم اقای یوسف حسن زاده

این بخش اول این کتاب است.

احساسم مرا به حرکت وا می داشت و هیچ چیز در ذهنم غیرممکن به نظر نمیرسید.هیچ چیز را سد راه خود نمی دیدم. از میان همه چیزهایی که جوانی به همراه دارد مهمترینش ارزوهاست.

مردمانی که ارزو و هدف دارند فقر نمیشناسندزیرا شخص به اندازه هدفهایش ثروتمند است.جوانی دورانی است که اگر شخص هیچ چیز نداشته باشد ولی هدف داشته باشد نیازی به رشک و

غبطه خوردن ندارد.تاریخ متعلق به کسانی است که در زندگی هدف دارند.

ارزوها-اهداف-امال و امیدها قدرتهایی هستند که با انها میتوان جهان را متحول نمود.کسانی که امروزه سرنوشت جهان را شکل میدهند کسانی هستند که دیروز در دوران جوانی برای

زندگیشان هدف داشته اند.

ارزو اشخاص را میسازد و شخصیت او را کنترل میکند.ارزو مانند سکان کشتی جهت حرکت را مشخص میسازد.سکان کشتی نسبت به خود ان ممکن است خیلی کوچک باشد اما مسیر

حرکت یک کشتی عظیم را کنترل مینماید بنابراین زندگی بدون امید و هدف مانند یک کشتی بدون سکان میباشد البته یک شخص با اهداف غلط همانقدر خطرناک است که شخص بدون هدف

و شخصی که از اهداف و ارزوهایش از محدوده اسایش و رفاه شخص فراتر نمیرود و بسیار دردناکتر و تاثرانگیزتراز فردی است که اصلا هدف و ارزو ندارد.

یکی از فلاسفه گفته است که شخص بدون هدف مانند کسی است که دست به خودکشی روحی زده باشد.

هر کاری را با افکار مثبت اغاز کنید در این صورت هادی و راهنمای طریق خواهید بود. اعتماد به نفس- مبارزه-شجاعت-ماجراجوئی-توفیق-سرزندگی- پیشتازی- احساسات شدید جزو صفات خوب و در ذهن

جائی برای قبول خفت یا عباراتی از قبیل ضعف- تنبلی- شکست- ناامیدی- یاس و تسلسم قرار ندهید.

بچه ها برای نوشتن اهداف باید این 5 خصوصیت را رعایت کرد:

1- ما هدف را باید واضح کنیم یعنی تمامی اهداف را با تمامی خصوصیات بنویسیم طوری که بتوانیم ان هدف را احساس کنیم و کاملا هدفمان سه بعدی شود.

2-زمان دادن به هدفمان (اینکار را برای این انجام دهیم که ما نسبت به هدفمان متعهد شویم و بنویسیم که این اهداف را در چه زمانی میخواهیم به دست بیاوریم.

3-تبدیل کردن هدف به استپ های گلدکوئست و بنویسیم که هدفمان را با توجه به استپ های کوئست کی به دست می اورم.

4-مدلسازی انسانهای موفق(من در این مسیر الگو رسیدن به هدفم کیست تا بتوانم پایم را جای پا او بگذارم.

5-انتخاب بهترین مسیر برای رسیدن به اهدافمان و این مسیر را با کمک و راهنمایی دوستانی که در ان زمینه دارند مشخص کرد.